Zofka Ciechanowicz to następny Piękny Człowiek, jakiego mogłem poznać idąc ku swemu przeznaczeniu. Stało to się całkiem przypadkiem, ot tak jak się przypadki zdarzają. Zofka była w (podarowanym mi) „Wyspiaarzu”, tak z boku – ba- nawet na końcu.
Czytałem Jej strofy i byłem urzeczony poezją misternie dobranych słów. Później znów Ją spotkałem! Była tam gdzie spodziewałem się Ją spotkać. Na końcu.
Wiersze Zofki Ciechanowicz są bardzo osobiste i dotykają często spraw okrutnie bolesnych. Nie wiem jak Ona to robi, ale czasami mam wrażenie, że krzyczy -pełna niezgody- na świat zdeformowany cierpieniem. 
W wierszach Zofki nostalgia za najmniejszą miłością jest wszechobecna i słowa olbrzymy tego nie są w stanie przesłonić. Tak, miłość to słowo klucz! Miłość jest obecna w locie motyla, ale i w kopniakach, których życie Jej nie poskąpiło. Tak marzy duchem człowiek, który przeżył katastrofę i widzi własne… przemijanie. Zofka Ciechanowicz stoi czasami na dwóch brzegach nieodległych tak bardzo od siebie jak: życie i śmierć, oraz pamięć i zapomnienie. To brzegi wyznaczające ludzką egzystencję.
Zapraszam.

	Jeśli moja poezja choć w najmniejszym stopniu przyniesie komukolwiek odrobinę radości, bądź rozjaśni mroki duszy lub wywoła uśmiech będę szczęśliwa i będę wiedziała, że to co robię ma sens.... Zofka Ciechanowicz

Miłość jak korale   Dostałam od życia kopniaka. Zastanawiam się teraz dlaczego? Za oknem deszcz, słucham muzyki, próbuje coś zrobić, bo ciężar na dobre zagościł w duszy. Kolejny raz zawisłam na krzyżu własnego życia, przybita gwoździem bezsilności. Fala cudzej złości, uderzyła nagle i podstępnie, prosto w serce. Życie znowu zabolało, a zmory przeszłości, wypłynęły z ust tych, których kocham, potokiem błota. Wymierzonym prosto we mnie. A ja... Rozsypałam się jak przerwany sznur korali. A może tak wygląda miłość? Jak zerwane, czerwone korale, które trzeba pozbierać z powrotem na sznurek? Tylko... Czy starczy mi czasu?   Zofka Ciechanowicz sierpień 2007

Otrzymałam od mojego Stwórcy wiele Darów...ale te dwa są najważniejsze - Dar pisania poezji i Dar ... choroby alkoholowej. Jestem niezmiernie wdzięczna za te szczególne Dary. Otworzyły bowiem przede mną drzwi innego wymiaru... postrzegania, czucia widzenia i słyszenia.Dotknęłam mojego Nieba, a tym samym szczęśliwości zwanej ziemskim Rajem. Zanim jednak tego doświadczyłam przeszłam przez alkoholowe piekło, chemiczny amok czyli zanik wszelkich uczuć wyższych,marzeń, ideałów...osiągając ostateczne moralne, psychiczne i fizyczne dno. Byłam pokonana...tak wygląda śmierć za życia... ale też już miałam od czego się odbić. Powoli wznosiłam się ku gwiazdom aby ujrzeć słońce. Nie ustaję w tym wznoszeniu się...siadam czasami na różowych chmurach, stąpam po niebezpiecznych uroczyskach. Życie stawia mnie w przedziwnych miejscach i sytuacjach, dając przeróżne zadania do wykonania i zagadki do rozwiązania. Podejmuję te fantastyczne wyzwania w porozumieniu z moim Stwórcą.  Według Jego instrukcji tańczę ten cudowny taniec, zwany Życiem. Dziś z pełną odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że alkoholizm nauczył mnie pokory, szacunku i miłości do życia,a poezja pozwala ten cudowny stan ducha przenosić w wymiar materialny. Być może w ten sposób obudzę Kogoś z letargu do tych wszystkich wspaniałości jakie oferuje  Życie każdego dnia i każdej chwili.... Życzę tego każdemu z całego serca. Zofka Ciechanowicz

Prawda Roztańczone Ptaki radosne Na zielonym drzewie Wolność... Rozfruwane Motyle kolorowe Na pachnących trawach Marzenie... Mieniące się Kwiaty przebarwne Na wietrze kołysane Uniesienie... Promieniste Złoto-żółte słońce Nieśmiertelne światło Miłość... Budzący się Umysł zaskoczony Cudownościami Życia Szczęście... Wszechobejmująca Moc Tajemnicza Wyprawiająca cuda Prawda... Zofka Ciechanowicz 24 czerwca 2011' M-ead

"  Jak nigdy dotąd walka o władzę, znaczenie, bogactwo rozdziera naszą cywilizację - człowiek staje przeciwko człowiekowi, rodzina przeciwko rodzinie, grupa przeciwko grupie, naród przeciwko narodowi. Prawie wszyscy zaangażowani w tę zażartą rywalizację deklarują, że ich celem jest pokój i sprawiedliwość dla nich samych, ich bliźnich oraz ich narodów."Dajcie nam władzę," - mówią - "a zapanuje sprawiedliwość; zapewnijcie nam sławę, a dostarczymy budującego przykładu; dajcie nam pieniądze, a będziemy żyć wygodnie i szczęśliwie."Ludzie na całym świecie głęboko wierzą w takie rzeczy i zgodnie z tym postępują. Pozostając w tym odrażającym suchym ciągu, całe społeczeństwa wydają się pędzić w ślepą uliczkę. Widnieje przy niej wyraźny kierunkowskaz. Pod strzałką w kierunku tej drogi jest napis: "katastrofa". Co to ma wspólnego z anonimowością i Anonimowymi Alkoholikami? My, ludzie z AA, powinniśmy wiedzieć. Prawie każdy z nas przeszedł identyczną ślepą uliczką. Napędzani alkoholem oraz samouzasadnieniami wielu z nas goniło za mirażami pieniędzy i wysokiego uznania dla siebie aż do owego znaku stop: katastrofa! A potem nadszedł czas AA. Rozejrzeliśmy się wokół i zobaczyliśmy, że jesteśmy na zupełnie nowej drodze, wzdłuż której kierunkowskazy nie zawierały nigdy nawet słowa o władzy, sławie, czy bogactwie. Nowe kierunkowskazy informowały: "To droga do zdrowia psychicznego i pogody ducha. Ceną jest samopoświęcenie."  Bill.W

Służba innym i Wspólnocie przypomina nam, że naszą trzeźwość zawdzięczamy wysiłkowi wcześniejszych uczestników AA oraz, że jej ciągłość może zależeć od tych setek tysięcy, które nawet nie poznały Wspólnoty. Ich udział w jej działaniach może stanowić część naszej przyszłości.
Służba jest naszym Trzecim Legatem, podczas gdy Zdrowienie i Jedność to Legat Pierwszy i Drugi.

"Ze względu na nasze pokrewieństwo w cierpieniu i na to, że powszechne sposoby uwolnienia skuteczne są tylko wtedy, gdy stale przekazywane innym, nasze kanały kontaktowe zawsze są wypełnione Mową Serca."Bill W.



 Dr Bob i Bill W.

Uwaga: strona ta ma charakter informacyjny i nie jest oficjalną  stroną  Wspólnoty AA. Fundacja Biuro Służby Krajowej AA w Polsce autoryzuje

            http://www.aa.org.pl/main/viewpage.php?page_id=1